Dany’nin Psikolojisi

Her karakter gibi Dany’nin kişiliği kadar psikolojisi de çok önem taşıyor. Zorlu bir hayat sürmüş bir karakterin, her şeyden arınmış; huzurlu ve rahat bir psikolojiye sahip olması tabii olarak beklenemez.

Arya, Cersei, Cat ve Sansa gibi kadın karakterlerin, yaşadıkları olayların, onları nasıl etkilemeye ve değiştirmeye başladığı ortada; karanlık bir kişiliğe bürünen mi ararsınız, paronoyaklaşan mı yoksa kalpsizleşen veya şizofreni belirtileri gösteren mi… Bilhassa bu karakter delilikleri ile ünlü bir aileye mensup olunca insanları daha bir ilgisini çekiyor ve “acaba?” sorusunu sormasına neden oluyor.

Sonda söyleyeceğim şeyi başta söylemek istiyorum. Dany zaten halihazırda daha doğar iken kayıplar yaşamış, çok zorlu bir hayata yelken açmış ve o yolculuk sırasında da bir çok acı ve kayıpla karşılaşmış bir karakter. Yani psikolojisini zaten çok zorlayan şeylere göğüs germek durumunda kalmış. Viserys bu hayatı kaldıramayıp delirmişti. Fakat Dany’de bunu görmüyoruz. Haliyle şu saatten sonra babası ve ağabeyine benzemesi için de bir sebep göremiyorum.

Fakat Ölümsüzler Evi’nde gördükleri; kehanetlere bakar isek gelecekte, bilhassa Batıdiyar’a geldiği zaman, daha bir çok zorluk ve ihanet hatta fazlası ile karşılaşacağa benziyor. Kim olursa olsun bu, o kişinin sinirlerini ciddi manada yıpratır ve travma etkisi yapar ama bu, delirmek değildir. Buna psikolojide “Travma Sonrası Stres Bozukluğu” diyoruz. Yaşanan ağır olaylar sonrası kişide kalan ruhsal yaralardır. Zaman içerisinde düzelir ama bazen aylar yahut yıllar sürebilir. Eminim herkesin çevresinde yaşadıkları yüzünden psikolojisi kötüleşmiş insanlar vardır, onların deli olmadıklarını ama psikolojilerinin de çok iyi olmadıklarının farkındasınız. Bilhassa bizim ülkede psikolojisi bozulmuş herkese “deli” yaftası yapıştırılıyor, bu doğru bir genelleme değildir. Her psikolojisi bozulmuşluk delilik değildir, delilik farklı bir boyuttur.

O günden beri adeta birer göçebe gibi yaşıyorlardı. Braavos’tan Myr’e, Myr’den Tyrosh’a, oradan Qohor’a, ardından Volantis’e, Lys’e. Hiçbir yerde uzun süre kalmalarına izin vermiyordu ağabeyi. İşgalci’nin kiralık katillerinin hâlâ peşlerinde olduğunu söylüyordu ama Dany hiç görmemişti bahsettiği bu adamları.

Viserys büyük ihtimal ile paranoya ile hareket ederek olmayan katiller görüyordu ve bu korkuyu Dany’ye aşıladığı ve çocukluğunu “korku” ile geçirdiğini daha sonraki bölümlerden de görüyoruz.

Taçlansam da bir dilenciyim hâlâ, diye düşündü Dany. Dünyanın en görkemli dilencisi oldum ama dilenci, dilencidir. Bu durumdan nefret ediyordu. Ağabeyi de nefret ediyor olmalıydı. Onca yıl, İşgalci’nin bıçağından bir adım önde olabilmek için şehirden şehre kaçıp durduk. Hükümdarlardan, prenslerden, yargıçlardan yardım dilendik. Yiyeceğimizi yağcılık yaparak kazandık. Viserys onunla nasıl alay edildiğini biliyordu. O kadar öfkeli ve acımasız birine dönüşmesi şaşırtıcı değil. Sonunda aklını kaybetti. Bırakırsam bana da aynı şey olacak. Bir yanı, insanlarını alıp Vaes Tolorro’ya dönmeyi ve o ölü şehri canlandırmayı her şeyden fazla istiyordu. Hayır, bu yenilmek anlamına gelir. Ben, Viserys’in asla sahip olmadığı bir şeye sahibim. Benim ejderhalarım var. Ejderhalar her şeyi değiştiriyor.

Bu pasaj ayrıca kıymetli çünkü Viserys’i asıl delirten temel şeyi de biraz görüyoruz ve Dany, 2. kitapta aynı şeyin kendisine de olmasından endişe ediyor ve kendisini kaybetmemesi gerektiğini telkin edip “ejderhalara” sahip olduğu için bunun asla olmayacağından emin bir şekilde hareket ediyor. “Ejderhalar Doğuyor” maddesinde yazdıklarımı unutmayın. Ejderhalar güçtür ve Dany gücünü onlardan alıyor; onlar olmaz ise hiçbir gücü kalmaz. Bu yüzden ejderhaların varlığı Dany’nin psikolojisi için “mihenk” taşıdır. Dayandığı güç onlar.

“Ağabeyim Pentos’u, Myr’i, Braavos’u, hemen hemen bütün Özgür Şehirler’i ziyaret etti. Yargıçlar ve yüksek hâkimler onu şarapla ve vaatlerle beslediler ama ruhu açlıktan kırıldı. Bir adam, hem bütün hayatı boyunca bir dilencinin kâsesinden yemek yiyip hem de erkek kalamaz. Ben Qarth’ta o yemeğin tadına baktım ve bu yeterliydi. Pentos’a elimde bir kâseyle dönmeyeceğim.”

“Korkmanın nasıl bir şey olduğunu unuttuğumu mu sanıyorsun?”
Beyazsakal başını eğdi. “Majesteleri, ben sizi gücendirmek istememiştim.”

“Beni yalnızca yalanlar gücendirir, dürüst tavsiyeler değil,” dedi Dany. Adamı rahatlatmak için lekeli eline dokundu. “Bende ejderhaların öfkesi var, hepsi bu. Seni korkutmasına izin vermemelisin.”

Devam. Burası önemli.

Dany adamın sözlerinin tercüme edilmesini bekledi. “Tacım satılık değil.” Annelerinin tacını sattığında, Viserys’in içindeki son neşe kırıntısı da gitmiş, geriye sadece öfke kalmıştı.

Qarth’a ona üç ejderhasını temsil eden güzel bir taç vermişlerdi. Garip bir şekilde Dany’nin de Viserys’in kırılma anını temsil eden o taç için benzer bir tepki geliştirdiği görülüyor. Bu, Viserys’in Dany üstündeki etkilerinden biri.

Daenerys saçlarını arkaya itti. “Bana şu korkakları bulun. Bulun ki Harpiya’nın Oğulları’na ejderhayı uyandırmanın ne demek olduğunu öğreteyim.”

Yukarıda benzer bir cümleyi daha önce de vermiştim. Viserys’in etkisi 5. kitapta devam ediyor ve son POV’unda da etkisini görüyoruz. Oraya sonra geleceğiz inşallah.

İhanet Korkusu

Ölümsüzler Sarayından sonra Dany, sürekli olarak ona ihanet edecek kişilerin kimler olduğunu merak ediyor. Zaman zaman en güvendiği kişileri bile sorguluyor. Ben bir iki alıntı vereceğim ama bunların sayısı daha fazla.

Dany’nin üç kez ihanete uğrayacağını söylemişti. İhanetlerin ilki Mirri Maz Duur’du, İkincisi Sör Jorah Mormont’tu. Üçüncüsü Reznak mı olacaktı? Kelkafa mı? Daario mu? Yoksa hiç şüphelenmediğim biri mi? Sör Barristan, Gri Solucan ya da Missandei ?

Amiralin karamsarlığı Dany’yi umutsuzluğa düşürdü. Umutsuzluk öyle büyüktü ki Dany bu kır saçlı Pentoslu’nun ona ihanet edecek üç hainden biri olup olmadığını merak etti. Hayır, o yalnızca yaşlı bir adam. Evinden uzakta ve acı çekiyor. “Yapabileceğimiz bir şey olmalı.”

“Fakat başarısız oldular. Onlara güvenmiyorum. Asla güvenmeyeceğim.” Doğruyu söylemek gerekirse, Dany insanlara nasıl güvenileceğini unutuyordu.

Bunları okuduğum zaman ister istemez Viserys’in “kiralık katil” paranoyasından sonra Dany’nin de “ihanet” paranoyası mı oluşuyor, diyorum. Gerçi bu üç ihanetin gerçekleşeceğine şüphemiz yok gibi ama bir zamanlar babasının her yerde “suikastçılar” görmesi gibi Dany de bir süre sonra her yerde “hainler” görmeye başlar mı? Bu beni cidden düşündürüyor.

Aslında Tyrion, Aegon ile konuşurken de “Kimseye güvenme, bu kadar güvensizlik mideni bulandıracak ama sonsuz bir uykuya yatmaktan iyidir.” demişti. Tamamen haksız değildi ama iş, paranoya seviyesine çıkarsa da iş biraz sıkıntı. Bu korku, insana yanlış şeyler yaptırmaya başlar.

“Bunun beni korkutması mı gerekiyor? On dört yıl boyunca korku içinde yaşadım lordum. Her sabah korkuyla uyandım ve her gece korkuyla uyudum… lâkin ateşin içinden çıktığım gün bütün korkularım küle dönüştü. Artık beni korkutan bir tek şey var.”’

“Seni korkutan şey nedir tatlı kraliçem?”

“Ben sadece genç ve aptal bir kızım.” Dany ayak parmaklarının üstünde yükselip Xaro’nun yanağını öptü. “Ama sana tek korkumu söyleyecek kadar aptal değilim. Adamlarım gemileri inceleyecek. Sonra cevabımı duyacaksın.”

Bu korku nedir? Kitapta buna açık seçik değinilmiyor. Kendisinin de babası ve ağabeyi gibi delireceğinden mi korkuyor? En yakınlarının ona ihanet edip, yalnızlaşacağından mı korkuyor? Yoruma açık ama kesin bir cevabı Dany’nin ağzından duymadık.

Daario ve Dany Aşkı

Khal Drogo’nun ölümünden sonra Dany aşkı Daario’da buluyor. Selmy, ona duyduğu aşkın ölümcül ve zehirli olduğunu düşünüp, uzak durması gerektiğine inanıyor. Şahsen Dany’nin “aşk” ihanetinin Daario’dan gelme ihtimali çok yüksek zira siz de okuyunca göreceksiniz ki kehanetteki ihanetler, Dany’ye ciddi zararlar vermeli, üstüne kaya düşmüş etkisi yapmalı ve psikolojisini ciddi zorlamalı… Bu yüzden Ölümsüzler olacakları haber ediyor; haber edecek kadar önemliler… Misal bir Jorah yahut Mirri ihaneti, can yakıcı idi ama Dany’yi mahveden bir şey değildi.

“Ancak sen de aynı şeyi yaparsan.” Daario, Dany’yi öptü. Adamın saçı kan, duman ve at kokuyordu, ağzı sert ve sıcaktı. Dany, adamın kollarında titredi. “Bana ihanet edenin sen olacağını düşünmüştüm,” dedi ayrıldıklarında. Biri kanda, biri altında, biri aşkta, büyücüler böyle demişti. “Düşündüm ki… Esmer Ben’i hiç düşünmedim. Ejderhalarım bile ona güveniyordu.” Kumandanın omuzlarını tuttu. “Asla benim aleyhime dönmeyeceğine dair söz ver. Buna dayanamam. Söz ver.”

“Asla aşkım.”

Gördüğünüz gibi “dayanamam ihanetine” diyor. Paralı bir asker de olsa imkanı varken çok kere karşı tarafa geçme şansı olan Daario, Dany yanında kalmaya devam etti ve o evlenmesine rağmen “rehine” olmaya bile razı oldu. Şimdilik ihanet etmesi için bir sebep yok gibi. Yine de sonraki kitaplara bakacağız.

Dany sıradan bir kadın olsaydı, bütün hayatını Daario’ya dokunarak, adamın yara izlerini okşayarak ve onun insanlarla karşılaşma hikâyelerini dinleyerek geçirebilirdi. İstese tahtımdan vazgeçebilirdim, diye düşündü, ama istemedi ve asla istemeyecek. Daario, Dany’yle tek beden olduğunda onun kulağına aşk sözleri fısıldıyordu ama Dany, Daario’nun aslında ejderha kraliçesine âşık olduğunu biliyordu. Tahtımdan vazgeçersem beni istemez. Ayrıca, taçlarını kaybeden krallar genelde başlarını da kaybederdi ve Dany, durumun bir kraliçe için daha farklı olmayacağını düşünüyordu.

Daario’yu o kadar seviyor ki her şeyden vazgeçmeye hazır bir hali var.

Khal Drogo, Dany’nin güneşi ve yıldızıydı ama o kadar uzun zamandır ölüydü ki Dany sevmenin ve sevilmenin nasıl bir şey olduğunu neredeyse unutmuştu. Daariohatırlamasına yardım etmişti. Ölüydüm ve o beni hayata döndürdü. Uyuyordum ve o beni uyandırdı. Benim cesur kumandanım.

Boş yatağında oturup ben ne yaptım? diye düşündü Dany. Geri dönmesi için onca zaman bekledim ve onu yine uzaklara gönderdim. “Beni bir canavara dönüştürecekti,” diye fısıldadı, “bir kasap kraliçeye.” Ama sonra, çok uzaklardaki Drogon’u ve çukurdaki ejderhaları düşündü. Benim ellerim de kanlı. Kalbim de öyle. Daario ve ben çok farklı değiliz, ikimiz de canavarız.

Ejderhanın Üç Başı

Ölümsüzlerin kehanetinden sonra Dany ayrıca ejderhanın üç başını da arıyor.

Esmer Ben gittikten sonra Dany minderlerin üstüne uzandı. “Eğer yetişkin olsaydın,” dedi Drogon’a, “şu duvarların üzerinde uçar ve o harpiyayı eritip cürufa çevirirdim.” Ama ejderhaların binilecek kadar büyümesine yıllar vardı. Ve büyüdüklerinde onları kim sürecek? Ejderhanın üç başı var ama benim sadece bir. Daario’yu düşündü. Eğer bir kadına gözleriyle tecavüz edebilecek bir adam varsa…

Daario’yu sevebilir miyim? Eğer onu yatağıma alırsam bu ne anlama gelir? Onu ejderhanın başlarından biri yapar mı?Sör Jorah öfkelenirdi, Dany bunu biliyordu ama Dany’ye iki koca almasını söyleyen oydu. Belki de ikisiyle birden evlenip bu işi bitirmeliyim.

Ejderhanın üç başı var. Dünyada güvenebileceğim iki erkek var, tabii onları bulabilirsem. O zaman yalnız olmayacağım. Dünyaya karşı üç kişi olacağız, Aegon ve kız kardeşleri gibi.

Dany’nin Kölelik Hedefi ve Yönetme Becerisi

Dany, yönetmek için doğmadı veya yetiştirilmedi. Viserys, onun kendi kraliçesi olacağını düşünerek büyümesini bekledi ama sonra “kılıç” için onu Drogo ile evlendirdi. Zaten iki kardeşin imkanları düşünülür ise hakkını veren bir eğitim almaları pek mümkün de görünmüyor.

Westeros’ta “varis” olanlar hükmetmek için, küçük kardeşler ise “ağabeylerini takip etmek” ve “emirlerini yerine getirmek” için yetiştirilir. Varislerin eğitimine özel bir önem verilir yani ama iki Targaryen kardeş, sürgünde iken bu imkandan yoksundu. Haliyle eğitim ve doğal olarak tecrübe noksanlığından muzdaripler idi.

Haliyle Astapor fethinden sonra Dany’nin hükmetme becerisindeki noksanlıkları da kendisini göstermeye başlıyor ama bilhassa Meeren’de.

Aslında Dany’de doğal bir hükmetme yeteneği var, yukarıda da söylediğim gibi doğru ve yanlışı ayırt etmesi için vicdanını, kalbini, merhametini kullanıyor. Yanlışı görüyor ve doğrusu ne ise onu yapmaya çalışıyor. İlgili, duyarlı ve herkese yetişmeye çalışan biri. Kendisi işlenmemiş bir cevher olarak duruyor ve Meeren, Dany için hükmetmeyi öğrenmesi için bir deneme alanı vazifesi görüyor ki bunu kendisi de söylüyordu.

Sorun şu ki yanındaki kişiler (danışmanları) de hükmetmekten pek anlamıyorlar ve haliyle Dany “kendi kendine” öğrenmek zorunda. Bu da ciddi bir sorun zira ne kadar cevher sahibi olursan ol, onu parlatacak bir eğitimden geçmeden tam kapasiteni kullanmak çok güçtür, en iyi ihtimal ile olgunlaşıp, her şeyi öğrenene kadar arkanda harabelerden dağlar bırakırsın ki Dany de aslında aynen böyle yaptı ve yapıyor.

Bir de benim “yanlış” gördüğüm bir şey var. Meeren sahnelerine okurken Dany, sadece azatlı köleler odaklı bir bakış açısı geliştiriyor, Meeren halkına pek hoş gözle bakmıyor ve onlardan hoşlanmıyor. Hükmetmek istiyor ise herkesi “halkı” görmek zorunda ve ayırt etmemeli. Herkesi kapsayıcı olamaz ise nasıl hükmedebilir?

Batıdiyar

Dany, Batı’ya gittiğinde halk onu nasıl görecektir? Aerys’in kızı döndü! diyerek mutluluk mu saçarlar yoksa işgalci mi görürler? Muhtemelen iki bakış açısı da hakim olur. Zira Robert’ın söylediğine göre hala Targaryen destekçileri var krallıkta. Ve Arya’nın Harrenhall’a götürülürken ki POV’una bakar isen halk arasında da -az da olsa belki- Targaryen hükmünü güzellikle yad edenler var.

Bu iyi bir tavsiyeydi. “Evet, bunu yapın.” Batıdiyar. Ev. Ama Dany buradan ayrılırsa Dany’nin şehrine ne olacaktı? Meereen hiçbir zaman senin şehrin değildi, diye fısıldadı Viserys’in sesi. Senin şehirlerin denizin karşısında. Yedi Krallık’ta. Düşmanların seni orada bekliyor. Sen onlara kan ve ateş ikram etmek için doğdun.

Viserys’in sesi; onun etkisi demektir… Bu alıntı sonrası Dany’nin Batı’da ciddi bir yıkım yapmaya muktedir alt yapısı var gibi.

“Siz yapabilir misiniz?” diye sordu Yeşil Fazilet. “Bir kral, tanrı değildir. Ama yine de, güçlü bir adamın yapabileceği pek çok şey vardır. İnsanlarım size baktığında, bizi öldürmek ve çocuklarımızı köleleştirmek için denizin karşısından gelmiş bir fatih görüyorlar. Bir kral bu durumu değiştirebilir. Saf Ghiscar kanı taşıyan bir kral, şehirde yeniden huzur tesis edebilir. Aksi hâlde, korkarım ki, hâkimiyetiniz tıpkı başladığı gibi kan ve ateşle son bulacak.”

Dany, halihazırda zaten Meeren’de “işgalci” gözü ile görülüyor.

“Paralı askerler işe yarar,” diye kabul etti Sör Jorah. “Ama babanızın tahtını Özgür Şehirler’in süprüntüleriyle geri alamazsınız. Parçalanmış bir diyarı, topraklarını işgal eden bir ordudan daha hızlı bir araya getirecek bir şey yoktur.”

“Ben onların gerçek kraliçesiyim,” diye itiraz etti Dany.

“Siz, Ortak Dil’i bile konuşamayan adamlardan oluşan bir orduyla onların topraklarına çıkmak isteyen bir yabancısınız sadece. Batıdiyar’ın lordları sizi tanımıyor. Sizden korkmaları, size güvenmemeleri için her türlü sebepleri var. Denize açılmadan önce onları kazanmalısınız, en azından bir bölümünü.”

Jorah’ın sözleri bence Dany’yi bekleyen şeyi net ortaya koyuyor. Halihazırda Aegon da gelmiş ve “varis” olduğunu iddia etmiş iken 2. bir taht adayı karşısında ne Lordların ne de Diyar halkının hoş tepki vermeyeceği, endişe edeceği ortada ki Ejderhaların Dansı 2’nin gerçekleşeceğini de biliyoruz.

“Ejderha Aegon, Batıdiyar’da karaya çıktığında; Vadi’nin, Kaya’nın ve Menzil’in kralları ona bir taç vermek için koşuşturmadı. Eğer Demir Taht’ta oturmaya niyetliyseniz, o tahtı Aegonin yaptığı gibi kazanmalısınız, çelikle ve ejderha ateşiyle. Ve iş bitmeden önce ellerinizde kan olacağı anlamına gelir bu.” Ateş ve kan, diye düşündü Dany. Targaryen Hanedanının sözleri. Bu sözleri doğduğundan beri biliyordu. “Düşmanlarımın kanını memnuniyetle dökerim. Masumların kanı farklı bir mesele. Bana sekiz bin Lekesiz öneriyorlar. Sekiz bin ölü bebek. Sekiz bin boğulmuş köpek.”

İlk başta Dany’nin Lekesizlere almaya yanaşmama sebebi; masumların canının alınmış olması, onların zarar görme endişesi…

İşgal – Fetih

Dany’nin ilk fetih ettiği yer Astapor. Bu zafer duygusu ilk başta çok tatlıydı kuşkusuz. Zira Dany hem ordusunu elde etmiş hem de arzu ettiği gibi köleliğe isyan edip, onu ortadan kaldırmıştı(en azından geçici bir süre). Dany sonraki kitaplarda geriye dönüp baktığında yarattığı şeyin “dehşet” olduğunu itiraf etmişti.

“Lekesizler!” Dany askerlerinin önünde dörtnala koştu, gümüşi altın saç örgüsü arkasında uçuyordu, çanı her adımda çınlıyordu. “İyi Ustaları öldürün, askerleri öldürün, tokar giyen ve bir kamçısı olan her adamı öldürün ama on iki yaşın altındaki hiçbir çocuka zarar vermeyin ve gördüğünüz her kölenin zincirlerini kırın.”

Harpiyanın parmaklarını havaya kaldırdı… ve sonra kamçıyı kenara fırlattı, “özgürlükl” diye bağırdı Dany. “Dracarys! Dracarys!” “Dracarys!” diye geri bağırdılar, Dany’nin duyduğu en güzel kelimeydi bu. “Dracarys! Dracarys!” Ve etraftaki bütün köle tacirleri kaçtılar, ağladılar, yalvardılar ve öldüler. Tozlu hava mızraklarla ve kanla doldu.

Bundan sonra ise öz eleştiriler başlıyor. Başta Meeren ve Astapor olmak üzere “Ben yaptım, oldum.” diyerek bir şeyin elde edilemeyeceğini, her şeyin bir yolu yordamı olduğunu ve iş bilmezlik yaparak bir şeyler yapmaya kalkılır ise – iyi niyetli de olunsa- her şeyi eskisinden daha kötü bir hale sokulacağını gösteriyor Dany.

Evet, Dany kölelik düzenini yıkmak istedi ama bundan daha beter şeylere sebep oldu. Köleler de özgür adamlar da acı çekti, hastalıktan kırıldı, Essos savaşa girdi ve özetle kan ve ateş ile yıkanmaya başladı. Dany iyi bir şeyler yapmak istedi, hedef de çok insancıl ve aklı-vicdanı olan her insanın destekleyeceği bir şeydi ama gelin görün ki yarattığı şey; ölüm oldu.

Dahası köleliği falan da kaldıramadı, aynen devam etti. Hatta eski köleler eski efendilerinden yeni köle yarattı.

Bütün zaferlerim ellerimde cürufa dönüşüyor, diye düşündü. Ne yaparsam yapayım, neticede bütün yarattığım ölüm ve dehşet. Astapor’un başına gelenlerle ilgili havadis caddelere düştüğünde, ki mutlaka düşecekti, yeni özgür kalmış on binlerce Meereenli, şehirde kaldıkları takdirde karşılaşabilecekleri şeylerin korkusuyla, Dany batıya doğru yola çıktığında onu takip etmeyi tercih edecekti… ancak onları yolda bekleyen şeyler de en az o kadar korkutucu olabilirdi.

Zavallı bir umuttu bu. Çivit Yıldız’ın kaptanı bir Qarthliydı, yani Dany, Astapor’u sorduğunda adam bol bol ağladı. “Şehir kanıyor. Ölü adamlar caddelerde çürüyor, her piramit silahlı bir kamp, pazarlarda ne yiyecek var ne de köle. Ve o zavallı çocuklar! Kral Satır’ın eşkıyaları Astapor’daki bütün soylu çocukları yakaladı, satılacak yeni Lekesizler yaratmak için. Eğitimleri yıllar sürecek gerçi.”

Dany’yi en çok şaşırtan şey hiç şaşırmamış olmasıydı. Bir zamanlar korumaya çalıştığı Lhazarlı kız Eroeh’i ve onun başına gelenleri hatırlarken buldu kendini. Yola çıktığımda Meereen’de de aynı şey olacak. Dövüş çukurlarından gelen, öldürmek üzere büyütülmüş ve eğitilmiş olan köleler, şimdiden asi ve kavgacı tavırlar sergiliyordu. Şehrin artık onlara ait olduğunu düşünüyormuş gibi görünüyorlardı, şehirdeki her adamın ve her kadının da öyle. Bu kölelerden ikisi Dany’nin astığı sekiz kişinin arasındaydı. Yapabileceğim başka bir şey yok, dedi Dany kendine. “Benden ne istiyorsunuz kaptan?”

Durum o kadar kötü ki soylu olanlar bile kendilerini köle olarak satmak istiyor çünkü öbür türlü “özgür” yaşamlarını idame ettiremiyorlar. Kölelik, özgürlükten daha tatlı geliyor. Bunu arzu edenlerden “vergi” dahi alıyor, Dany. Haliyle merak edip soruyoruz “her şey ne içindi?”

Durum o kadar kötü ki soylu olanlar bile kendilerini köle olarak satmak istiyor çünkü öbür türlü “özgür” yaşamlarını idame ettiremiyorlar. Kölelik, özgürlükten daha tatlı geliyor. Bunu arzu edenlerden “vergi” dahi alıyor, Dany. Haliyle merak edip soruyoruz “her şey ne içindi?”

“Kraliçem?” Daario öne çıktı. “Nehir kıyısı, kendilerini bu Qarthliya satmak için izin dilenen Meereenliler’le dolu. Sineklerden bile çoklar.”Dany dehşete düştü. “Köle olmak mı istiyorlar?”
“Gelenler asil doğumlular ve düzgün konuşuyorlar. Bu çeşit köleler kıymetlidir. Özgür Şehirler’de hoca, katip, yatak kölesi ve hatta şifacı ya da rahip olacaklar. Yumuşak yataklarda uyuyup iyi yemekler yiyecekler ve malikânelerde yaşayacaklar. Burada her şeyi kaybettiler, korku ve sefalet içinde yaşıyorlar.”
“Anlıyorum.” Belki de o kadar şaşırtıcı değildi bu; şu Astapor hikâyeleri doğruysa. Dany bir an düşündü. “Kendini köle olarak satmak isteyen her adam bunu yapmakta özgürdür. Ya da kadın.” Elini kaldırdı. “Lâkin çocuklarını satamazlar. Adamlar da karılarını.”
“Astapor’da, köleler her el değiştirdiğinde, şehir fiyatın onda birini alır,” dedi Missandei, Dany’ye.
“Biz de aynı şeyi yapacağız,” diye karar verdi Dany. Savaşlar, kılıçlarla olduğu kadar altınla da kazanılıyordu. “Onda biri. Altın ya da gümüş sikke olarak. Yahut fildişi. Meereen’in safrana, karanfile veya at derisine ihtiyacı yok.”

Dany kendi öz eleştirisini yapıyor.

Dany o sabah, kabul salonuna inmektense kumandanlarını bahçeye çağırdı. “Fatih Aegon, Batıdiyar’a ateş ve kan götürdü, lâkin daha sonra onlara barış, refah ve adalet verdi. Benim Köle Körfezi’ne bütün getirdiğim ölüm ve tahrip. Bir kraliçeden çok bir khal oldum; ezen ve yağmalayan, ardından yoluna devam eden.”

“Siz özgürlük de getirdiniz,” diye vurguladı Missandei.

“Açlıktan kırılma özgürlüğü mü?” diye sordu Dany sertçe. “Ölme özgürlüğü mü? Ben bir ejderha mıyım yoksa bir harpiya mı?” Ben deli miyim? Lekeli miyim?

“Bir ejderha,” dedi Sör Barristan sarahatle. “Meereen, Batıdiyar değil Majesteleri.”

“Ama tek şehri yönetemezsem yedi krallığı nasıl yöneteceğim?” Şövalyenin buna verecek cevabı yoktu. “Çocuklarımın iyileşmek ve öğrenmek için zamana ihtiyacı var. Ejderhalarımın büyümek ve kanatlarını denemek için zamana ihtiyacı var. Ben de aynı şeye ihtiyaç duyuyorum. Bu şehrin Astapor gibi olmasına izin vermeyeceğim. Yunkai’nin harpiyasmm, benim özgür bıraktıklarımı tekrar zincire vurmasına izin vermeyeceğim.” Dany arkasına döndü ve adamlarının yüzüne baktı. ‘Yürümeyeceğim.”

“O halde ne yapacaksınız Khaleesi?” diye sordu Rakharo.

“Kalacağım,” dedi Dany. ‘Yöneteceğim. Ve bir kraliçe olacağım.”

Tozun ve ölümün üstüne inşa edilmiş bir şehrin kraliçesiyim. Dany’nin delikanlıyı reddetmekten başka bir seçeneği yoktu. Yağma sırasında işlenmiş bütün suçlan kapsayan bir genel af ilan etmişti. Efendisine karşı ayaklanan köleleri de cezalandırmayacaktı.

Önemli Cevaplar

  1. 2. BÖLÜM

    Dany’nin Psikolojisi

    Her karakter gibi Dany’nin kişiliği kadar psikolojisi de çok önem taşıyor. Zorlu bir hayat sürmüş bir karakterin, her şeyden arınmış; huzurlu ve rahat bir psikolojiye sahip olması tabii olarak beklenemez.

    Arya, Cersei, Cat ve Sansa gibi kadın karakterlerin, yaşadıkları olayların, onları nasıl etkilemeye ve değiştirmeye başladığı ortada; karanlık bir kişiliğe bürünen mi ararsınız, paronoyaklaşan mı yoksa kalpsizleşen veya şizofreni belirtileri gösteren mi… Bilhassa bu karakter delilikleri ile ünlü bir aileye mensup olunca insanları daha bir ilgisini çekiyor ve “acaba?” sorusunu sormasına neden oluyor.

    Sonda söyleyeceğim şeyi başta söylemek istiyorum. Dany zaten halihazırda daha doğar iken kayıplar yaşamış, çok zorlu bir hayata yelken açmış ve o yolculuk sırasında da bir çok acı ve kayıpla karşılaşmış bir karakter. Yani psikolojisini zaten çok zorlayan şeylere göğüs germek durumunda kalmış. Viserys bu hayatı kaldıramayıp delirmişti. Fakat Dany’de bunu görmüyoruz. Haliyle şu saatten sonra babası ve ağabeyine benzemesi için de bir sebep göremiyorum.

    Fakat Ölümsüzler Evi’nde gördükleri; kehanetlere bakar isek gelecekte, bilhassa Batıdiyar’a geldiği zaman, daha bir çok zorluk ve ihanet hatta fazlası ile karşılaşacağa benziyor. Kim olursa olsun bu, o kişinin sinirlerini ciddi manada yıpratır ve travma etkisi yapar ama bu, delirmek değildir. Buna psikolojide “Travma Sonrası Stres Bozukluğu” diyoruz. Yaşanan ağır olaylar sonrası kişide kalan ruhsal yaralardır. Zaman içerisinde düzelir ama bazen aylar yahut yıllar sürebilir. Eminim herkesin çevresinde yaşadıkları yüzünden psikolojisi kötüleşmiş insanlar vardır, onların deli olmadıklarını ama psikolojilerinin de çok iyi olmadıklarının farkındasınız. Bilhassa bizim ülkede psikolojisi bozulmuş herkese “deli” yaftası yapıştırılıyor, bu doğru bir genelleme değildir. Her psikolojisi bozulmuşluk delilik değildir, delilik farklı bir boyuttur.

    O günden beri adeta birer göçebe gibi yaşıyorlardı. Braavos’tan Myr’e, Myr’den Tyrosh’a, oradan Qohor’a, ardından Volantis’e, Lys’e. Hiçbir yerde uzun süre kalmalarına izin vermiyordu ağabeyi. İşgalci’nin kiralık katillerinin hâlâ peşlerinde olduğunu söylüyordu ama Dany hiç görmemişti bahsettiği bu adamları.

    Viserys büyük ihtimal ile paranoya ile hareket ederek olmayan katiller görüyordu ve bu korkuyu Dany’ye aşıladığı ve çocukluğunu “korku” ile geçirdiğini daha sonraki bölümlerden de görüyoruz.

    Taçlansam da bir dilenciyim hâlâ, diye düşündü Dany. Dünyanın en görkemli dilencisi oldum ama dilenci, dilencidir. Bu durumdan nefret ediyordu. Ağabeyi de nefret ediyor olmalıydı. Onca yıl, İşgalci’nin bıçağından bir adım önde olabilmek için şehirden şehre kaçıp durduk. Hükümdarlardan, prenslerden, yargıçlardan yardım dilendik. Yiyeceğimizi yağcılık yaparak kazandık. Viserys onunla nasıl alay edildiğini biliyordu. O kadar öfkeli ve acımasız birine dönüşmesi şaşırtıcı değil. Sonunda aklını kaybetti. Bırakırsam bana da aynı şey olacak. Bir yanı, insanlarını alıp Vaes Tolorro’ya dönmeyi ve o ölü şehri canlandırmayı her şeyden fazla istiyordu. Hayır, bu yenilmek anlamına gelir. Ben, Viserys’in asla sahip olmadığı bir şeye sahibim. Benim ejderhalarım var. Ejderhalar her şeyi değiştiriyor.

    Bu pasaj ayrıca kıymetli çünkü Viserys’i asıl delirten temel şeyi de biraz görüyoruz ve Dany, 2. kitapta aynı şeyin kendisine de olmasından endişe ediyor ve kendisini kaybetmemesi gerektiğini telkin edip “ejderhalara” sahip olduğu için bunun asla olmayacağından emin bir şekilde hareket ediyor. “Ejderhalar Doğuyor” maddesinde yazdıklarımı unutmayın. Ejderhalar güçtür ve Dany gücünü onlardan alıyor; onlar olmaz ise hiçbir gücü kalmaz. Bu yüzden ejderhaların varlığı Dany’nin psikolojisi için “mihenk” taşıdır. Dayandığı güç onlar.

    “Ağabeyim Pentos’u, Myr’i, Braavos’u, hemen hemen bütün Özgür Şehirler’i ziyaret etti. Yargıçlar ve yüksek hâkimler onu şarapla ve vaatlerle beslediler ama ruhu açlıktan kırıldı. Bir adam, hem bütün hayatı boyunca bir dilencinin kâsesinden yemek yiyip hem de erkek kalamaz. Ben Qarth’ta o yemeğin tadına baktım ve bu yeterliydi. Pentos’a elimde bir kâseyle dönmeyeceğim.”

    "Korkmanın nasıl bir şey olduğunu unuttuğumu mu sanıyorsun?”
    Beyazsakal başını eğdi. “Majesteleri, ben sizi gücendirmek istememiştim.”

    “Beni yalnızca yalanlar gücendirir, dürüst tavsiyeler değil,” dedi Dany. Adamı rahatlatmak için lekeli eline dokundu. “Bende ejderhaların öfkesi var, hepsi bu. Seni korkutmasına izin vermemelisin.”

    Devam. Burası önemli.

    Dany adamın sözlerinin tercüme edilmesini bekledi. “Tacım satılık değil.” Annelerinin tacını sattığında, Viserys’in içindeki son neşe kırıntısı da gitmiş, geriye sadece öfke kalmıştı.

    Qarth’a ona üç ejderhasını temsil eden güzel bir taç vermişlerdi. Garip bir şekilde Dany’nin de Viserys’in kırılma anını temsil eden o taç için benzer bir tepki geliştirdiği görülüyor. Bu, Viserys’in Dany üstündeki etkilerinden biri.

    Daenerys saçlarını arkaya itti. “Bana şu korkakları bulun. Bulun ki Harpiya’nın Oğulları’na ejderhayı uyandırmanın ne demek olduğunu öğreteyim.”

    Yukarıda benzer bir cümleyi daha önce de vermiştim. Viserys’in etkisi 5. kitapta devam ediyor ve son POV’unda da etkisini görüyoruz. Oraya sonra geleceğiz inşallah.

    İhanet Korkusu

    Ölümsüzler Sarayından sonra Dany, sürekli olarak ona ihanet edecek kişilerin kimler olduğunu merak ediyor. Zaman zaman en güvendiği kişileri bile sorguluyor. Ben bir iki alıntı vereceğim ama bunların sayısı daha fazla.

    Dany’nin üç kez ihanete uğrayacağını söylemişti. İhanetlerin ilki Mirri Maz Duur’du, İkincisi Sör Jorah Mormont’tu. Üçüncüsü Reznak mı olacaktı? Kelkafa mı? Daario mu? Yoksa hiç şüphelenmediğim biri mi? Sör Barristan, Gri Solucan ya da Missandei ?

    Amiralin karamsarlığı Dany’yi umutsuzluğa düşürdü. Umutsuzluk öyle büyüktü ki Dany bu kır saçlı Pentoslu’nun ona ihanet edecek üç hainden biri olup olmadığını merak etti. Hayır, o yalnızca yaşlı bir adam. Evinden uzakta ve acı çekiyor. “Yapabileceğimiz bir şey olmalı.”

    “Fakat başarısız oldular. Onlara güvenmiyorum. Asla güvenmeyeceğim.” Doğruyu söylemek gerekirse, Dany insanlara nasıl güvenileceğini unutuyordu.

    Bunları okuduğum zaman ister istemez Viserys’in “kiralık katil” paranoyasından sonra Dany’nin de “ihanet” paranoyası mı oluşuyor, diyorum. Gerçi bu üç ihanetin gerçekleşeceğine şüphemiz yok gibi ama bir zamanlar babasının her yerde “suikastçılar” görmesi gibi Dany de bir süre sonra her yerde “hainler” görmeye başlar mı? Bu beni cidden düşündürüyor.

    Aslında Tyrion, Aegon ile konuşurken de “Kimseye güvenme, bu kadar güvensizlik mideni bulandıracak ama sonsuz bir uykuya yatmaktan iyidir.” demişti. Tamamen haksız değildi ama iş, paranoya seviyesine çıkarsa da iş biraz sıkıntı. Bu korku, insana yanlış şeyler yaptırmaya başlar.

    “Bunun beni korkutması mı gerekiyor? On dört yıl boyunca korku içinde yaşadım lordum. Her sabah korkuyla uyandım ve her gece korkuyla uyudum… lâkin ateşin içinden çıktığım gün bütün korkularım küle dönüştü. Artık beni korkutan bir tek şey var.”’

    “Seni korkutan şey nedir tatlı kraliçem?”

    “Ben sadece genç ve aptal bir kızım.” Dany ayak parmaklarının üstünde yükselip Xaro’nun yanağını öptü. “Ama sana tek korkumu söyleyecek kadar aptal değilim. Adamlarım gemileri inceleyecek. Sonra cevabımı duyacaksın.”

    Bu korku nedir? Kitapta buna açık seçik değinilmiyor. Kendisinin de babası ve ağabeyi gibi delireceğinden mi korkuyor? En yakınlarının ona ihanet edip, yalnızlaşacağından mı korkuyor? Yoruma açık ama kesin bir cevabı Dany’nin ağzından duymadık.

    Daario ve Dany Aşkı

    image
    Khal Drogo’nun ölümünden sonra Dany aşkı Daario’da buluyor. Selmy, ona duyduğu aşkın ölümcül ve zehirli olduğunu düşünüp, uzak durması gerektiğine inanıyor. Şahsen Dany’nin “aşk” ihanetinin Daario’dan gelme ihtimali çok yüksek zira siz de okuyunca göreceksiniz ki kehanetteki ihanetler, Dany’ye ciddi zararlar vermeli, üstüne kaya düşmüş etkisi yapmalı ve psikolojisini ciddi zorlamalı… Bu yüzden Ölümsüzler olacakları haber ediyor; haber edecek kadar önemliler… Misal bir Jorah yahut Mirri ihaneti, can yakıcı idi ama Dany’yi mahveden bir şey değildi.

    “Ancak sen de aynı şeyi yaparsan.” Daario, Dany’yi öptü. Adamın saçı kan, duman ve at kokuyordu, ağzı sert ve sıcaktı. Dany, adamın kollarında titredi. “Bana ihanet edenin sen olacağını düşünmüştüm,” dedi ayrıldıklarında. Biri kanda, biri altında, biri aşkta, büyücüler böyle demişti. “Düşündüm ki… Esmer Ben’i hiç düşünmedim. Ejderhalarım bile ona güveniyordu.” Kumandanın omuzlarını tuttu. “Asla benim aleyhime dönmeyeceğine dair söz ver. Buna dayanamam. Söz ver.”

    “Asla aşkım.”

    Gördüğünüz gibi “dayanamam ihanetine” diyor. Paralı bir asker de olsa imkanı varken çok kere karşı tarafa geçme şansı olan Daario, Dany yanında kalmaya devam etti ve o evlenmesine rağmen “rehine” olmaya bile razı oldu. Şimdilik ihanet etmesi için bir sebep yok gibi. Yine de sonraki kitaplara bakacağız.

    Dany sıradan bir kadın olsaydı, bütün hayatını Daario’ya dokunarak, adamın yara izlerini okşayarak ve onun insanlarla karşılaşma hikâyelerini dinleyerek geçirebilirdi. İstese tahtımdan vazgeçebilirdim, diye düşündü, ama istemedi ve asla istemeyecek. Daario, Dany’yle tek beden olduğunda onun kulağına aşk sözleri fısıldıyordu ama Dany, Daario’nun aslında ejderha kraliçesine âşık olduğunu biliyordu. Tahtımdan vazgeçersem beni istemez. Ayrıca, taçlarını kaybeden krallar genelde başlarını da kaybederdi ve Dany, durumun bir kraliçe için daha farklı olmayacağını düşünüyordu.

    Daario’yu o kadar seviyor ki her şeyden vazgeçmeye hazır bir hali var.

    Khal Drogo, Dany’nin güneşi ve yıldızıydı ama o kadar uzun zamandır ölüydü ki Dany sevmenin ve sevilmenin nasıl bir şey olduğunu neredeyse unutmuştu. Daariohatırlamasına yardım etmişti. Ölüydüm ve o beni hayata döndürdü. Uyuyordum ve o beni uyandırdı. Benim cesur kumandanım.

    Boş yatağında oturup ben ne yaptım? diye düşündü Dany. Geri dönmesi için onca zaman bekledim ve onu yine uzaklara gönderdim. “Beni bir canavara dönüştürecekti,” diye fısıldadı, “bir kasap kraliçeye.” Ama sonra, çok uzaklardaki Drogon’u ve çukurdaki ejderhaları düşündü. Benim ellerim de kanlı. Kalbim de öyle. Daario ve ben çok farklı değiliz, ikimiz de canavarız.

    Ejderhanın Üç Başı

    Ölümsüzlerin kehanetinden sonra Dany ayrıca ejderhanın üç başını da arıyor.

    Esmer Ben gittikten sonra Dany minderlerin üstüne uzandı. “Eğer yetişkin olsaydın,” dedi Drogon’a, “şu duvarların üzerinde uçar ve o harpiyayı eritip cürufa çevirirdim.” Ama ejderhaların binilecek kadar büyümesine yıllar vardı. Ve büyüdüklerinde onları kim sürecek? Ejderhanın üç başı var ama benim sadece bir. Daario’yu düşündü. Eğer bir kadına gözleriyle tecavüz edebilecek bir adam varsa…

    Daario’yu sevebilir miyim? Eğer onu yatağıma alırsam bu ne anlama gelir? Onu ejderhanın başlarından biri yapar mı?Sör Jorah öfkelenirdi, Dany bunu biliyordu ama Dany’ye iki koca almasını söyleyen oydu. Belki de ikisiyle birden evlenip bu işi bitirmeliyim.

    Ejderhanın üç başı var. Dünyada güvenebileceğim iki erkek var, tabii onları bulabilirsem. O zaman yalnız olmayacağım. Dünyaya karşı üç kişi olacağız, Aegon ve kız kardeşleri gibi.

    Dany’nin Kölelik Hedefi ve Yönetme Becerisi

    Dany, yönetmek için doğmadı veya yetiştirilmedi. Viserys, onun kendi kraliçesi olacağını düşünerek büyümesini bekledi ama sonra “kılıç” için onu Drogo ile evlendirdi. Zaten iki kardeşin imkanları düşünülür ise hakkını veren bir eğitim almaları pek mümkün de görünmüyor.

    Westeros’ta “varis” olanlar hükmetmek için, küçük kardeşler ise “ağabeylerini takip etmek” ve “emirlerini yerine getirmek” için yetiştirilir. Varislerin eğitimine özel bir önem verilir yani ama iki Targaryen kardeş, sürgünde iken bu imkandan yoksundu. Haliyle eğitim ve doğal olarak tecrübe noksanlığından muzdaripler idi.

    Haliyle Astapor fethinden sonra Dany’nin hükmetme becerisindeki noksanlıkları da kendisini göstermeye başlıyor ama bilhassa Meeren’de.

    Aslında Dany’de doğal bir hükmetme yeteneği var, yukarıda da söylediğim gibi doğru ve yanlışı ayırt etmesi için vicdanını, kalbini, merhametini kullanıyor. Yanlışı görüyor ve doğrusu ne ise onu yapmaya çalışıyor. İlgili, duyarlı ve herkese yetişmeye çalışan biri. Kendisi işlenmemiş bir cevher olarak duruyor ve Meeren, Dany için hükmetmeyi öğrenmesi için bir deneme alanı vazifesi görüyor ki bunu kendisi de söylüyordu.

    Sorun şu ki yanındaki kişiler (danışmanları) de hükmetmekten pek anlamıyorlar ve haliyle Dany “kendi kendine” öğrenmek zorunda. Bu da ciddi bir sorun zira ne kadar cevher sahibi olursan ol, onu parlatacak bir eğitimden geçmeden tam kapasiteni kullanmak çok güçtür, en iyi ihtimal ile olgunlaşıp, her şeyi öğrenene kadar arkanda harabelerden dağlar bırakırsın ki Dany de aslında aynen böyle yaptı ve yapıyor.

    Bir de benim “yanlış” gördüğüm bir şey var. Meeren sahnelerine okurken Dany, sadece azatlı köleler odaklı bir bakış açısı geliştiriyor, Meeren halkına pek hoş gözle bakmıyor ve onlardan hoşlanmıyor. Hükmetmek istiyor ise herkesi “halkı” görmek zorunda ve ayırt etmemeli. Herkesi kapsayıcı olamaz ise nasıl hükmedebilir?

    Batıdiyar

    Dany, Batı’ya gittiğinde halk onu nasıl görecektir? Aerys’in kızı döndü! diyerek mutluluk mu saçarlar yoksa işgalci mi görürler? Muhtemelen iki bakış açısı da hakim olur. Zira Robert’ın söylediğine göre hala Targaryen destekçileri var krallıkta. Ve Arya’nın Harrenhall’a götürülürken ki POV’una bakar isen halk arasında da -az da olsa belki- Targaryen hükmünü güzellikle yad edenler var.

    Bu iyi bir tavsiyeydi. “Evet, bunu yapın.” Batıdiyar. Ev. Ama Dany buradan ayrılırsa Dany’nin şehrine ne olacaktı? Meereen hiçbir zaman senin şehrin değildi, diye fısıldadı Viserys’in sesi. Senin şehirlerin denizin karşısında. Yedi Krallık’ta. Düşmanların seni orada bekliyor. Sen onlara kan ve ateş ikram etmek için doğdun.

    Viserys’in sesi; onun etkisi demektir… Bu alıntı sonrası Dany’nin Batı’da ciddi bir yıkım yapmaya muktedir alt yapısı var gibi.

    “Siz yapabilir misiniz?” diye sordu Yeşil Fazilet. “Bir kral, tanrı değildir. Ama yine de, güçlü bir adamın yapabileceği pek çok şey vardır. İnsanlarım size baktığında, bizi öldürmek ve çocuklarımızı köleleştirmek için denizin karşısından gelmiş bir fatih görüyorlar. Bir kral bu durumu değiştirebilir. Saf Ghiscar kanı taşıyan bir kral, şehirde yeniden huzur tesis edebilir. Aksi hâlde, korkarım ki, hâkimiyetiniz tıpkı başladığı gibi kan ve ateşle son bulacak.”

    Dany, halihazırda zaten Meeren’de “işgalci” gözü ile görülüyor.

    “Paralı askerler işe yarar,” diye kabul etti Sör Jorah. “Ama babanızın tahtını Özgür Şehirler’in süprüntüleriyle geri alamazsınız. Parçalanmış bir diyarı, topraklarını işgal eden bir ordudan daha hızlı bir araya getirecek bir şey yoktur.”

    “Ben onların gerçek kraliçesiyim,” diye itiraz etti Dany.

    “Siz, Ortak Dil’i bile konuşamayan adamlardan oluşan bir orduyla onların topraklarına çıkmak isteyen bir yabancısınız sadece. Batıdiyar’ın lordları sizi tanımıyor. Sizden korkmaları, size güvenmemeleri için her türlü sebepleri var. Denize açılmadan önce onları kazanmalısınız, en azından bir bölümünü.”

    Jorah’ın sözleri bence Dany’yi bekleyen şeyi net ortaya koyuyor. Halihazırda Aegon da gelmiş ve “varis” olduğunu iddia etmiş iken 2. bir taht adayı karşısında ne Lordların ne de Diyar halkının hoş tepki vermeyeceği, endişe edeceği ortada ki Ejderhaların Dansı 2’nin gerçekleşeceğini de biliyoruz.

    “Ejderha Aegon, Batıdiyar’da karaya çıktığında; Vadi’nin, Kaya’nın ve Menzil’in kralları ona bir taç vermek için koşuşturmadı. Eğer Demir Taht’ta oturmaya niyetliyseniz, o tahtı Aegonin yaptığı gibi kazanmalısınız, çelikle ve ejderha ateşiyle. Ve iş bitmeden önce ellerinizde kan olacağı anlamına gelir bu.” Ateş ve kan, diye düşündü Dany. Targaryen Hanedanının sözleri. Bu sözleri doğduğundan beri biliyordu. “Düşmanlarımın kanını memnuniyetle dökerim. Masumların kanı farklı bir mesele. Bana sekiz bin Lekesiz öneriyorlar. Sekiz bin ölü bebek. Sekiz bin boğulmuş köpek.”

    İlk başta Dany’nin Lekesizlere almaya yanaşmama sebebi; masumların canının alınmış olması, onların zarar görme endişesi…

    İşgal - Fetih

    Dany’nin ilk fetih ettiği yer Astapor. Bu zafer duygusu ilk başta çok tatlıydı kuşkusuz. Zira Dany hem ordusunu elde etmiş hem de arzu ettiği gibi köleliğe isyan edip, onu ortadan kaldırmıştı(en azından geçici bir süre). Dany sonraki kitaplarda geriye dönüp baktığında yarattığı şeyin “dehşet” olduğunu itiraf etmişti.

    “Lekesizler!” Dany askerlerinin önünde dörtnala koştu, gümüşi altın saç örgüsü arkasında uçuyordu, çanı her adımda çınlıyordu. "İyi Ustaları öldürün, askerleri öldürün, tokar giyen ve bir kamçısı olan her adamı öldürün ama on iki yaşın altındaki hiçbir çocuka zarar vermeyin ve gördüğünüz her kölenin zincirlerini kırın.”

    Harpiyanın parmaklarını havaya kaldırdı… ve sonra kamçıyı kenara fırlattı, “özgürlükl" diye bağırdı Dany. “Dracarys! Dracarys!” “Dracarys!” diye geri bağırdılar, Dany’nin duyduğu en güzel kelimeydi bu. “Dracarys! Dracarys!” Ve etraftaki bütün köle tacirleri kaçtılar, ağladılar, yalvardılar ve öldüler. Tozlu hava mızraklarla ve kanla doldu.

    Bundan sonra ise öz eleştiriler başlıyor. Başta Meeren ve Astapor olmak üzere “Ben yaptım, oldum.” diyerek bir şeyin elde edilemeyeceğini, her şeyin bir yolu yordamı olduğunu ve iş bilmezlik yaparak bir şeyler yapmaya kalkılır ise - iyi niyetli de olunsa- her şeyi eskisinden daha kötü bir hale sokulacağını gösteriyor Dany.

    Evet, Dany kölelik düzenini yıkmak istedi ama bundan daha beter şeylere sebep oldu. Köleler de özgür adamlar da acı çekti, hastalıktan kırıldı, Essos savaşa girdi ve özetle kan ve ateş ile yıkanmaya başladı. Dany iyi bir şeyler yapmak istedi, hedef de çok insancıl ve aklı-vicdanı olan her insanın destekleyeceği bir şeydi ama gelin görün ki yarattığı şey; ölüm oldu.

    Dahası köleliği falan da kaldıramadı, aynen devam etti. Hatta eski köleler eski efendilerinden yeni köle yarattı.

    Bütün zaferlerim ellerimde cürufa dönüşüyor, diye düşündü. Ne yaparsam yapayım, neticede bütün yarattığım ölüm ve dehşet. Astapor’un başına gelenlerle ilgili havadis caddelere düştüğünde, ki mutlaka düşecekti, yeni özgür kalmış on binlerce Meereenli, şehirde kaldıkları takdirde karşılaşabilecekleri şeylerin korkusuyla, Dany batıya doğru yola çıktığında onu takip etmeyi tercih edecekti… ancak onları yolda bekleyen şeyler de en az o kadar korkutucu olabilirdi.

    Zavallı bir umuttu bu. Çivit Yıldız’ın kaptanı bir Qarthliydı, yani Dany, Astapor’u sorduğunda adam bol bol ağladı. “Şehir kanıyor. Ölü adamlar caddelerde çürüyor, her piramit silahlı bir kamp, pazarlarda ne yiyecek var ne de köle. Ve o zavallı çocuklar! Kral Satır’ın eşkıyaları Astapor’daki bütün soylu çocukları yakaladı, satılacak yeni Lekesizler yaratmak için. Eğitimleri yıllar sürecek gerçi.”

    Dany’yi en çok şaşırtan şey hiç şaşırmamış olmasıydı. Bir zamanlar korumaya çalıştığı Lhazarlı kız Eroeh’i ve onun başına gelenleri hatırlarken buldu kendini. Yola çıktığımda Meereen’de de aynı şey olacak. Dövüş çukurlarından gelen, öldürmek üzere büyütülmüş ve eğitilmiş olan köleler, şimdiden asi ve kavgacı tavırlar sergiliyordu. Şehrin artık onlara ait olduğunu düşünüyormuş gibi görünüyorlardı, şehirdeki her adamın ve her kadının da öyle. Bu kölelerden ikisi Dany’nin astığı sekiz kişinin arasındaydı. Yapabileceğim başka bir şey yok, dedi Dany kendine. “Benden ne istiyorsunuz kaptan?”

    Durum o kadar kötü ki soylu olanlar bile kendilerini köle olarak satmak istiyor çünkü öbür türlü “özgür” yaşamlarını idame ettiremiyorlar. Kölelik, özgürlükten daha tatlı geliyor. Bunu arzu edenlerden “vergi” dahi alıyor, Dany. Haliyle merak edip soruyoruz “her şey ne içindi?”

    “Kraliçem?” Daario öne çıktı. “Nehir kıyısı, kendilerini bu Qarthliya satmak için izin dilenen Meereenliler’le dolu. Sineklerden bile çoklar.”

    Dany dehşete düştü. “Köle olmak mı istiyorlar?”

    “Gelenler asil doğumlular ve düzgün konuşuyorlar. Bu çeşit köleler kıymetlidir. Özgür Şehirler’de hoca, katip, yatak kölesi ve hatta şifacı ya da rahip olacaklar. Yumuşak yataklarda uyuyup iyi yemekler yiyecekler ve malikânelerde yaşayacaklar. Burada her şeyi kaybettiler, korku ve sefalet içinde yaşıyorlar.”

    “Anlıyorum.” Belki de o kadar şaşırtıcı değildi bu; şu Astapor hikâyeleri doğruysa. Dany bir an düşündü. “Kendini köle olarak satmak isteyen her adam bunu yapmakta özgürdür. Ya da kadın.” Elini kaldırdı. “Lâkin çocuklarını satamazlar. Adamlar da karılarını.”

    “Astapor’da, köleler her el değiştirdiğinde, şehir fiyatın onda birini alır,” dedi Missandei, Dany’ye.

    “Biz de aynı şeyi yapacağız,” diye karar verdi Dany. Savaşlar, kılıçlarla olduğu kadar altınla da kazanılıyordu. “Onda biri. Altın ya da gümüş sikke olarak. Yahut fildişi. Meereen’in safrana, karanfile veya at derisine ihtiyacı yok.”

    Dany kendi öz eleştirisini yapıyor.

    Dany o sabah, kabul salonuna inmektense kumandanlarını bahçeye çağırdı. “Fatih Aegon, Batıdiyar’a ateş ve kan götürdü, lâkin daha sonra onlara barış, refah ve adalet verdi. Benim Köle Körfezi’ne bütün getirdiğim ölüm ve tahrip. Bir kraliçeden çok bir khal oldum; ezen ve yağmalayan, ardından yoluna devam eden.”

    “Siz özgürlük de getirdiniz,” diye vurguladı Missandei.

    “Açlıktan kırılma özgürlüğü mü?” diye sordu Dany sertçe. “Ölme özgürlüğü mü? Ben bir ejderha mıyım yoksa bir harpiya mı?” Ben deli miyim? Lekeli miyim?

    “Bir ejderha,” dedi Sör Barristan sarahatle. “Meereen, Batıdiyar değil Majesteleri.”

    “Ama tek şehri yönetemezsem yedi krallığı nasıl yöneteceğim?” Şövalyenin buna verecek cevabı yoktu. “Çocuklarımın iyileşmek ve öğrenmek için zamana ihtiyacı var. Ejderhalarımın büyümek ve kanatlarını denemek için zamana ihtiyacı var. Ben de aynı şeye ihtiyaç duyuyorum. Bu şehrin Astapor gibi olmasına izin vermeyeceğim. Yunkai’nin harpiyasmm, benim özgür bıraktıklarımı tekrar zincire vurmasına izin vermeyeceğim.” Dany arkasına döndü ve adamlarının yüzüne baktı. ‘Yürümeyeceğim.”

    “O halde ne yapacaksınız Khaleesi?” diye sordu Rakharo.

    “Kalacağım,” dedi Dany. ‘Yöneteceğim. Ve bir kraliçe olacağım."

    Tozun ve ölümün üstüne inşa edilmiş bir şehrin kraliçesiyim. Dany’nin delikanlıyı reddetmekten başka bir seçeneği yoktu. Yağma sırasında işlenmiş bütün suçlan kapsayan bir genel af ilan etmişti. Efendisine karşı ayaklanan köleleri de cezalandırmayacaktı.

    (Karakter limit sınırını aştığım için devamı YORUMLAR kısmındadır.)

  2. 3. BÖLÜM (SON)

    Xaro ve Dany Konuşması - Dany’nin Yaptıklarının Eleştirisi

    Xaro açık seçik Dany’nin düşmanı ama Dany ile yaptığı konuşma, Dany’nin yaptıklarının da bir eleştirisi olarak öne seriliyor ve kim ona haksız diyebilir?

    "Kadim şehrin baş hanımı. Düşlerinden kurduğu kudretli bir ordu tarafından çevrelenmiş.”

    Hayır, diye düşündü Dany, ordumu kan ve ateşten kurdum.

    Meeren’in temel ticareti “kölelik”; bu olmadan şehirde ticaret malı çok az ve bu da yoksulluğa sebep oluyor, açlığa sebep oluyor. Ghiscar’ı köle taciri yapan şeyler; Valyria ile olan savaşta yaşadıkları felaketlerdi.

    Galazza Galare, Merhamet Tapınağı’nda, “İnsanlarımı köle tacirlerine dönüştüren şey felaketlerdi,” demişti Dany’ye. Ve ben de, o köle tacirlerini tekrar insana dönüştürecek olan felaketim, diye yemin etmişti Dany kendi kendine.

    Aslında ironik bir alıntı; Ghiscar, Valyria yüzünden köle tacirlerine dönüştüler ve yine onlardan biri yüzünden köle tacirliğinden vazgeçmek zorundalar; ikisi de “felaket” etkisi ile oluyor.

    “Buz muhafaza eder, ateş tüketir.” Üstat Aemon Targaryen

    “Tesadüfe bak ki, tatlı şehrinde karaya çıktığımda, nehir kıyısında, bir zamanlar malikânemde konuk ettiğim bir adamla karşılaştım; ender bulunan baharatlarla ve kaliteli şaraplarla uğraşan bir tacir. Belden yukarısı çıplaktı, teni kıpkırmızıydı ve soyuluyordu. Adam bir çukur kazıyormuş gibi görünüyordu.”

    “Çukur değil. Hendek. Nehirden tarlalara su getirmek için. Fasulye yetiştirmek niyetindeyiz. Fasulye tarlalarına su lazım.” “Eski dostumun kazı işine yardım etmesi ne büyük incelik. Üstelik böyle bir iş ona hiç uygun değil. Ona seçme hakkı tanınmamış olması mümkün mü? Hayır, elbette öyle değildir. Meereen’de hiç köle yok.”

    Dany’nin yüzü kızardı. “Arkadaşına yiyecek ve barınakla ödeme yapıldı. Zenginliğini geri veremem. Meereen’in nadide baharatlardan çok fasulyeye ihtiyacı var ve fasulye için su gerek.”

    “Dansçılarıma da hendek mi kazdıracaksın? Tatlı kraliçem, arkadaşım beni gördüğünde dizlerinin üstüne düştü ve onu bir köle olarak satın alıp Qarth’a götürmem için bana yalvardı.”

    Dany kendini tokat yemiş gibi hissetti. “Öyleyse onu satın al.” “Eğer memnun olacaksan. Onun memnun olacağını biliyorum

    Devam.

    “Meereen, içinde özgür insanların yaşadığı özgür bir şehirdir.” “Meereen, bir zamanlar zengin olan yoksul bir şehirdir. Bir zamanlar şişman olan aç bir şehirdir. Bir zamanlar huzurlu olan kanlı bir şehirdir.”

    Xaro nükteyi duymazdan geldi. “Daenerys, sana karşı dürüst olmama izin ver. Bir dost dürüst olmalıdır. Meereen’i zengin, şişman ve huzurlu bir yer yapamayacaksın. Bu şehre sadece yıkım getireceksin, tıpkı Astapor’a getirdiğin gibi. Hazzat Boynuzları’nda bir mücadele yaşandığından haberdarsın, değil mi? Kasap Kral koşarak sarayına döndü, kralın yeni Lekesizler’i de onun peşinden koşuyor.”

    "Bilge Ustalar misallerini takip etmeli. Yunkai’yi bir kez esirgedim ama aynı hatayı tekrar yapmam. Bana saldırmaya cüret ederlerse, Sarı Şehir’i yerle bir ederim.”

    “Ve sen Yunkai’yi yerle bir etmekle meşgulken tatlım, arkanda kalan Meereen ayaklanır. Gözünü tehlikelere karşı kapatma Daenerys. Hadımların iyi askerler ama Astapor düştüğü anda Yunkai’nin göndereceği orduya kıyasla azlar.”

    “Azatlı kölelerim…” diye başladı Dany.

    ‘Yatak köleleri, berberler ve kiremit ustaları savaş kazanamazlar.”

    Onları size verirsem benim duvarlarımı kim savunacak ? “Azatlı kölelerimin çoğu Astapor’da kölelik yapıyordu. Belki de bazıları Cleon’u savunmak ister. Bu tercih, özgür insanlar olarak onlara aittir. Astapor’a özgürlük verdim. Şehri savunmak size düşer.” “Öyleyse hepimiz ölü sayılırız. Bize özgürlük değil ölüm verdiniz.” Ghael ayağa kalktı ve Dany’nin yüzüne tükürdü.

    Dany, Astapor’un yardım çağrılarına karşılık vermiyor, bunun için sebepleri var ama sonucu değiştirmiyor. Yıktığı şeyi tamir edemiyor ve herkesi içine düştüğü durumla baş başa bırakıyor, bırakmak zorunda kalıyor.

    Bu güzel ve dürüst bir cevaptı. “Ben asla savaş istemedim. Yunkaililer’i yendim ama şehirlerini esirgedim, hâlbuki şehri yağmalayabilirdim. Kral Celon onlara karşı yürüyüşe geçtiğinde krala katılmayı reddettim. Şu anda bile, Astapor kuşatma altında olduğu hâlde harekete geçmiyorum. Ve Qarth… Qarthlılar’a hiçbir zaman hiçbir zarar vermedim…”

    “Kimileri o zaman bile sizin geleceğinizi söyledi,” dedi dokumacı kadın. “Sizi bir ejderhanın sırtında, Yunkai kamplarının üzerinde uçarken gördüklerine dair yemin ettiler. Her gün sizi bekledik.”

    Gelemedim, diye düşündü kraliçe. Cesaret edemedim.

    “Onları kurtaramazdınız Majesteleri,” dedi Sör Barristan. “Kral Cleon’u Yunkai’ye açtığı savaşa karşı uyardınız. Adam aptaldı ve elleri kanla kırmızıya boyanmıştı.”

    Ve benim ellerim daha mı temiz ? Dany, Daario’nun söylediği şeyi hatırladı; bütün krallar kasap ya da et olmalı. “Cleon düşmanımızın düşmanıydı. Eğer Hazzat Boynuzları’nda ona katılmış olsaydım, Yunkaililer ikimizin arasında ezilebilirdi.”

    Kelkafa aynı fikirde değildi. “Eğer Lekesizler’i güneye, Hazzat’a götürseydiniz, Harpiya’nın Oğulları…”

    “Biliyorum. Biliyorum. Eroeh’a olanlar baştan yaşanıyor.” Esmer Ben Plummin kafası karışmıştı. “Eroeh kim?” “Tecavüzden ve işkenceden kurtardığımı sandığım bir kız. Tek yaptığım, onun için daha kötü bir son hazırlamaktı. Ve Astapor’da tek yaptığım, on binlerce Eroeh yaratmaktı.”

    Batıdiyar’ın Yedi Krallık’ında beş Aegon hüküm sürmüştü. Altıncısı da olabilirdi ama İşgalci’nin köpeği, Dany’nin ağabeyinin oğlunu henüz sütten kesilmemiş bir bebekken öldürmüştü. *Yaşasaydı onunla evlenebilirdim. Aegon benim yaşıma Viserys’ten daha yakın olacaktı.* Aegon ve kız kardeşi öldürüldüğünde, Dany yeni doğmuştu. Çocukların babası, yani Dany’nin ağabeyi Dany’nin bugün için seçtiği sarkık kulaklar, beyaz ince ketenden yapılmıştı. Dany, Irri’nin yardımıyla, altın püsküllü *tokarı* üçüncü denemesinde doğru bir şekilde vücuduna sardı. Irri, Dany’nin tacını getirdi. Taç, Dany’nin hanedanının üç başlı ejderhası şeklinde dövülmüştü. Ejderhanın kıvrımları altındı, kanatları gümüştü, üç başından biri fildişi, biri akik, biri de yeşimdi. Gün bitmeden, Dany’nin boynu ve omuzları tacın ağırlığı yüzünden kaskatı olacaktı. *Bir taç, başta rahatça taşınmamak.* Bunu bir zamanlar Dany’nin atalarından biri söylemişti. *Bir Aegon ama hangisi* ? Batıdiyar’ın Yedi Krallık’ında beş Aegon hüküm sürmüştü. Akıncısı da olabilirdi ama İşgalci’nin köpeği, Dany’nin ağabeyinin oğlunu henüz sütten kesilmemiş bir bebekken öldürmüştü. *Yaşasaydı onunla evlenebilirdim. Aegon benim yaşıma Viserys’ten daha yakın olacaktı.* Aegon ve kız kardeşi öldürüldüğünde, Dany yeni doğmuştu. Çocukların babası, yani Dany’nin ağabeyi Rhaegar, çocuklardan da önce ölmüştü, Uç Dişli Mızrak’ta İşgalci tarafından katledilmişti. Dany’nin diğer ağabeyi Viserys, Vaes Dothrak’ta, başında erimiş altından bir taçla, çığlıklar atarak ölmüştü. İzin verirsem beni de öldürürler. Sadık Kalkan’ı katleden bıçakların asıl hedefi bendim.

    Köleliği Bitirme Hayali Çöp Oluyor

    Dany’nin “köleliği kaldırma” hayali tutmuyor ve aslında o da vazgeçmiş görünüyor; Yunkai ve Astapor ve fazlasına el sürmüyor. Kölelik yeniden başlıyor ve ölenler boş yere ölmüş oluyor. Dany sadece en azından Meeren’de köleliği kaldırmada başarılı olmayı ummuştu ama şimdilik o da pek iyi gitmiyor. Özetle Dany, efendilere istemese de boyun eğmek zorunda kalıyor.

    Altın ve değerli taşlar kolaydı. “Başka?”

    ‘Yunkai eskisi gibi köle ticaretine devam edecek. Astapor bir köle şehri olarak yeniden inşa edilecek. Siz müdahale etmeyeceksiniz.”

    “Yunkaililer, ben şehirden henüz iki fersah bile uzaklaşmamışken köle ticaretini tekrar başlattılar. Geri döndüm mü? Kral Cleon ona katılmam ve Yunkaili adamlara karşı savaşmam için bana yalvardı. Adamın yalvarışlarını duymazdan geldim. Yunkai’yle savaşmak istemiyorum. Bunu kaç kere söylemeliyim? Benden ne çeşit sözler vermemi istiyorlar?”

    “Çok az kaldı aşkım,” dedi Hizdahr, Dany’ye. ‘Yunkaililer çok yakında gidecekler, müttefiklerini ve yanaşmalarını da götürecekler. Hepimiz istediğimizi almış olacağız. Barış, yiyecek ve ticaret. Limanımız tekrar açılacak ve gemilerin gelip gitmesine izin verilecek.”

    “Evet, buna izin verecekler ,” dedi Dany, “ama savaş gemileri burada kalacak. İstedikleri zaman boğazımızı tekrar sıkabilecekler. Duvarlarımın dibinde bir köle pazarı kurdular!”

    “Duvarlarımızın dışında tatlı kraliçem. Yunkaililer’in rahatsız edilmeden özgürce köle ticareti yapması, barış şartlarından biriydi.”

    “Kendi şehirlerinde. Benim görebileceğim bir yerde değil.” bilge Ustalar, Skahazadhan’ın hemen güneyinde, kahverengi geniş nehrin Köle Körfezi’ne döküldüğü yerde köle ağılları ve bir mezat yeri kurmuşlardı. ‘Yüzüme karşı benimle alay ediyorlar. Gücümün onları durdurmaya yetmediğini anlatan bir gösteri düzenliyorlar.”

    Hizdahr zo Loraq omuzlarını silkti. “Ama ayrılacaklar. Önemli olan bu aşkım. Yunkai köle ticareti yapacak, Meereen yapmayacak; anlaşma bu. Biraz daha dayan, her şey bitecek.”

    Dany, yedi elçinin ve kumandanların zarar görmeyeceğine dair söz vermişti fakat Yunkaililer bu sözle yetinmemiş ve Dany’den rehineler talep etmişlerdi. Meereen, üç Yunkai soylusuna ve dört özgür birlik kumandanına karşılık, kuşatma kampına yedi kişi göndermişti: Hizdahr’ın kız kardeşi, iki kuzeni, Dany’nin kansüvarisi Jhogo, amirali Groleo, Lekesizler’in kumandanı Kahraman ve Daario Naharis.

    Oğullarım ölmek istemedi, hepsi bu. Ve onlara, Yunkaililer’in üstüne ejderhalarınızı salmak istemediğinizi söylediğimde…”

    Beni yenilmiş olarak kabul ettiniz, diye düşündü Dany ve yanıldığınızı nasıl söyleyebilirim ?

    Bir ekşisözlük yazarının yazısını okumanızı tavsiye ederim. Dany ve Yıkım Gücü Yer yer abartı bulunabilecek yahut katılınmayacak noktalar olsa da genel manada Dany’nin elindeki yıkıcı gücü ve Batı’da olası etkisinin ne olacağına güzel bir şekilde dikkat çekmiş diye düşünüyorum. Şimdi bunlara kendim değinmeye başlasam yazı daha da uzayacak.

    Ejderha Ağaç Dikmez

    Kapanışı Dany’nin son POV’u ile yapıyoruz. Size daha önce bazı sorular sormuştum; Dany arkasına bakarsa ne olur? İçindeki ejderhayı kontrol edemez ise ne olur? gibi gibi… Viserys’in etkilerinden birini de görüyoruz… Aslında bu POV tam da bunlara işaret barındıran güzel bir POV. İngilizcesi olanlar burayı okuyabilir.

    Bu POV’da olanlar Dany’nin sonunda kendini ejderha olarak gerçek manada kabul edip, psikolojisinin o yönde başkalaştığının ve bir nevi 6. kitap ve 7. kitapta ne kadar sert ve zalim bir şekilde efendilere saldıracağını ima ediyor. Yani “ejderha uyandı” diyebiliriz.

    Ejderha yumurtalarını neden sana verdiler? Onlar benim olabilirdi. Eğer bir ejderham olsaydı, dünyaya sözlerimizin anlamını öğretebilirdim.

    Sen ejderhanın kanısın. Ejderhalar ağaç dikmez. Bunu unutma. Kim olduğunu unutma. Ne olmak için yaratıldığını unutma. Sözlerini unutma.

    Kim olduğunu unutma, Daenerys. Ejderhalar biliyor, ya sen?

    “Ateş ve kan,” dedi Dany sallanan çimenlere.

    Unutmayın, bu POV artık Dany’nin kim olduğunu anladığı anı anlatıyor, o aydınlanmayı yaşıyor.

    “Ben ejderhanın kanıyım,” dedi çimenlere, yüksek sesle.

    Çimenler ilk kez cevap verdi. Ejderhalarını karanlığa zincirleyene kadar öyleydin.

    “Drogon küçük bir kız öldürdü. Kızın adı… kızın adı…” Dany küçük kızın adını hatırlayamadı. O kadar çok üzüldü ki, bütün gözyaşları yanıp buharlaşmış olmasaydı ağlayabilirdi. “Benim asla bir kızım olmayacak. Ben Ejderhaların Anası’ydım.”

    Evet, dedi çimenler, ama sen çocuklarına düşman oldun.

    Bahsi geçen kızın ismi Hazzea ve Dany öncesinde sürekli hatırlıyor ve unutmuyor; unutmuyor ki ejderhaların hükmedilemez ise neler yapabileceğini de aklının bir köşesinde tutsun; vicdanı sürekli bu kız yüzünden rahatsız ama artık kızın ismini unutuyor, hatırlamak istiyor ve hatırlayamıyor. İsim unutuldu, vicdanı soğuyor…?

    Jorah Mormont’un huysuz ses tonuyla, asla, dedi çimenler. Sizi uyarmıştım Majesteleri. Bu şehri rahat bırakın, demiştim. Sizin savaşınızın Batıdiyar’da olduğunu söylemiştim.

    Meereen’i aldın, dedi Sör Jorah, ama yine de orada oyalandın.

    “Bir kraliçe olmak için.”

    Sen zaten kraliçesin, dedi Jorah. Batıdiyar’da.

    “Batıdiyar çok uzakta,” diye sızlandı Dany. “Yorgundum Jorah. Savaştan bıkmıştım. Dinlenmek, gülmek, ağaçlar dikmek ve onların büyüdüğünü görmek istedim.”

    Hayır. Sen ejderhanın kanısın. Fısıltı giderek hafifliyordu, sanki Sör Jorah geride kalıyordu. Ejderhalar ağaç dikmez. Bunu unutma. Kim olduğunu unutma. Ne olmak için yaratıldığını unutma. Sözlerini unutma.

    “Ateş ve kan,” dedi Dany sallanan çimenlere.

    Dany, Drogon’a binip Dothrak denizine geldiğinde bir daha ejderhaya binip geri dönemiyor çünkü ejderha ona itaat etmiyor. Lakin en sonunda kim olduğunu idrak edip, kabullendiğinde ejderha geliyor ve rahatça onu sürebilmeye başlıyor. Artık Dany korkusuzca ejderhalarına hükmedebilir ve sözlerinin manasını tüm dünyaya gösterebilir.

    Dany adamın gidişini izledi. Atın ayak sesleri yerini sessizliğe bıraktığında, Dany çığlık attı. Sesi kısılana kadar bağırdı… ve Dragon geldi, burnundan dumanlar çıkıyordu. Çimenler ejderhanın önünde eğildi. Dany kan, ter ve korku kokuyordu ama bunların önemi yoktu. “İlerlemek için geri dönmeliyim,” dedi. Çıplak bacaklarını ejderhanın boynuna doladı, hayvanı tekmeledi ve Dragon gökyüzüne doğru fırladı. Dany’nin kamçısı kaybolmuştu. Dany, ejderhayı kuzeydoğuya çevirmek için ellerini ve ayaklarını kullandı; süvari o tarafa doğru gitmişti. Dragon, yeterince istekli bir şekilde uçuyordu, belki de binicisinin korkusunu koklamıştı.

    Arkama bakarsam kaybolurum sözünden “ileri gitmek için geri dönmeliyim” diyor… Bu önemli. Gerçek manada 6. kitapta göreceğiz anlamını. :slight_smile:

    Konuyu toparlar isek kısa özetle; elimizdeki malzemelerden görebildiğim kadarıyla Dany’nin elindeki muazzam güç(bilhassa 3 ejderha), onun ileride halihazırda daha fazla yıkım getireceği yönünde. Zira zaten Essos’ta yarattığı olumsuz etki ortada, bir şeyin iyi bir hedefi olması ve iyi niyetle yapılması sonucu değiştirmiyor maalesef.

    Dahası 6. kitapla birlikte “efendilere” karşı gerçek manada ateş ve kan kusacağını görebiliriz ki zaten Meeren çıkmazını düşünür isek başka türlü buradan çıkış yolu da yok. Lakin Dany gerçekten Fatih Aegon gibi Zalim Maegor’a da benzemeye başladı gibi. Sahip olduğu güç ve onu kullandıkça hissettiği duygular onda bir güç yozlaşmasına da sebep olacaktır ve bunu en iyi Batı’ya geldiğinde göreceğimizi düşünüyorum. Bilhassa yaşayacağı felaketleri de düşünür isek kaçınılmaz.

    Zaten GRRM de hikayesinin merkezinde “güç” olduğunu ve bu gücün nasıl kişileri yozlaştırdığını anlattığını söylemişti. Bunu Dany üzerinden daha iyi kimin üstünde gösterebilir?

    Aklınıza 1. Dany POV’daki o tatlı küçük kızı getirin ve gücün onu nasıl yozlaştırıp değiştirdiğini hayal edin… Kurgusal açıdan sizce de harika bir hikaye ve güzel bir ders değil mi? Şahsen benim okumasını en sevdiğim karakter tiplemelerinden biridir.

    61180224_802928760107393_5503590450512003072_n

    Burada kafa karışıklığı yaşayıp “Dany kötü bir insan mı olacak?” diye düşünenler olabilir. Yani bir Ramsey, Euron vb. bir karakter mi? Hayır. Dany iyi kıstasında bir karakter ama bu, onu zalimlik etmekten ve kötü şeyler yapmaktan şu ana kadar alıkoymadığı gibi ileride de alıkoymayacak.

    Dany bizim gözümüzde"iyi" biri ama onun içinde de kendi içimizde ve diğer karakterlerde olduğu gibi “iyi ve kötü” taraflar var. Nitekim GRRM de bu tarz karakterleri sevip, yazdığını söylüyor.

    Men are still capable of great heroism. But I don’t necessarily think there are heroes. That’s something that’s very much in my books: I believe in great characters. We’re all capable of doing great things, and of doing bad things. We have the angels and the demons inside of us, and our lives are a succession of choices…[Woodrow Wilson] was a racist who tried to end war. Now, does one cancel out the other? Well, they don’t cancel out the other. You can’t make him a hero or a villain. He was both. And we’re all both.

    İnsanlar büyük kahramanlıklar yapmaya muktedir ama kahramanların illa ki var olması gerektiğini düşünmüyorum. Bu kitaplarında da olan bir şey; Ben harika - büyük karakterlere inanıyorum. Hepimiz harika şeyler yapmaya muktediriz ve aynı şekilde kötü şeyler yapmaya da. İçimizde şeytanlar ve melekler var… hayat seçimlerimizden ibaret. Woodrow Wilson, savaşı sonlandırmaya çalışan bir ırkçıydı. Şimdi biri diğerini silip atıyor mu? Hayır. Onu bir kahraman ya da kötü yapamazsınız. O ikisiydi. Ve biz de hem kötü hem iyiyiz.

    “Stannis’ten daha iyi adamlar, daha kötü şeyler yaptılar.” Üstat Aemon Targaryen

    İnşallah yazıyı beğenmişsinizdir. :slight_smile:

  3. Çok beğendim, tarafsızca, abartısız çok güzel hazırlanmışsın. Ellerine emeğine sağlık. Kuru kuru beğeni verip geçmeye gönlüm razı olmadı bir de yorumda belirteyim dedim :relieved:

  4. Ellerine, emeğine sağlık, çok güzel bir inceleme yazısı olmuş.

    Meereen’deki, Astapor’daki karmaşayı yeniden, bu kadar hatırlayınca üzerime bir ağırlık çöktü… :smile:
    Dany’nin tecrübesizliği, “ateş ve kan” yolundan kaçınmaya çalışması yıkım getirdi. Ki yıkımın bu yolda kaçınılmaz olduğunu baştan beri görmesi gerekirdi, ama dediğim gibi, tecrübesizlik, “yaptım, oldu” düşüncesi.
    Martin 5.Kitapta Dany’ye gerçek dünyayı çok güzel bir şekilde öğretiyor. Dany artık nasıl davranması gerektiğini biliyor, ateş ve kan ile hedefine ulaşacağını, bu yolun öyle veya böyle kanlı olacağını kavramış durumda.
    Tabi şimdi asıl soru, Dany’nin bu yolda ne kadar ileri gideceği. Ben ateş ve kan kimliğini benimsemesi fikrini seviyorum, buna çoğunlukla kötü gözüyle bakılıyor ama Fatih Aegon’un da kimliği buydu mesela. Hedefine ulaşmak, gücünü ortaya koymak için koca bir kaleyi içindeki tüm insanlarla yakabilen, yıkım getiren ama bu yıkımın üzerine yeni bir dünya, düzen inşa etmiş ve iyi hatırlanan bir adamdı.
    Ama öte yandan, yazıda da ismi geçen Zalim Maegor örneği var, onun da kimliği ateş ve kan.
    Dany şu an Fatih Aegon yolunda gidiyor, ama daha iki uzun kitap ve o kitaplarda verilecek kayıplar, görülecek ihanetler, çekilecek acılar var. Bunların Daenerys üzerindeki etkisi ne olur bilemeyiz.
    Ama umarım Fatih Aegon yolunda kalır. Çünkü favori karakterimin kötü olmasını istemem, bu bir :grin: Ve diğer, aslında esas sebep, ben içindeki şeytanlarla mücadele edip o mücadeleyi kazanan bir karakter izlemeyi, okumayı tercih ederim. Birde “Targaryen deliliği”, “Deli Kralın kızı”, “Viserys’in etkisiyle büyümüş kız” durumları varken, Dany’nin “deliliğe” yenik düşmesi, acımasızlığın ve hırsın dozunu kaçırması bana biraz klişe, sıkıcı geliyor.
    Ama dizide olanlardan sonra, pek de umudum yok, onu da söyleyeyim. Hiç bahane üretmek istemiyorum, kendimi kandırmak istemiyorum, Martin’in tasarladığı son bu diye bakıyorum olaya. Tek fark, Martin bunu inşa edecek, tabi ne kadar inşa ederse etsin ben bundan hoşlanmayacağım, sebeplerine az önce değindim. He tasarladığı son bu değilse, dizide izlediğimiz “subvert expectations” anlayışının bir ürünüyse, o zaman da çok güzel bir sürpriz olur. Ama gerçekten pek umudum yok.

  5. Beni Daenerys hakkında rahatsız eden konu tarihe ve Westeros siyasetine meraksızlığı, ilgisizliği. Robert’ın isyanı sürecindeki insanları hatalı değerlendirmesi. Yanında Barristan, Jorah, Varys (Illyrio vasitasıyla) olmasına rağmen Ned hakkında ‘‘işgalcinin köpeği’’ fikrini değiştiremedi. Viserys’in öğrettiği efsanelerle önyargılı olarak baktı geçmişe.

    Benim hanem neden bir isyanla devrildi, olayları bu noktaya getiren etkenler neydi ? Neler yaptı atalarım ? Bir sorgula ya, baban deviren adam babanın kuzeni. İsyanın görünürdeki sebebi Babanın acımasız tutumları. Öncelikle tarihten incele, biraz ders al. Yanında yaşayan tarih diyebileceğimiz insanlar var. Jaime gibi tarih ve siyasete ilgisi sıfır bir adam bile Pennytree’nin neden 100 yıldır kraliyet toprağı sayıldığını merak ediyor, göğüsler hakkında soru soruyor.

    Daenerys’in öncelikli amacı Westeros ise kıtayı ve siyasetini tanımalıydı. Jorah köle sattığım için Ned Stark beni sürdü dediğinde Ned Stark’a hakkını vermeli, hakkında bilgi edinmeliydi. Bu adam isyanın komutanıydı. Sana yapılan suikaste karşı çıktığını öğrendiğinde bu adamın ve ailesinin hikayesini merak etmelisin.

    Sinirlendiğinde Zalim Maegor’un kanıyım dersen bütün yaptığın güzellikler çöpe gider. Zalim Maegor’un kanı olman gerçektir, onun yanlışlarını tekrar etmemek ise bilgeliktir, yöneticiliktir.

    Aemon ve Marwyn Danerys’in bir üstada ihtiyacı olduğunu gördüler, Aemon yaşamı pahasına ulaşmak istedi, Marwyn vakit kaybetmeden yola koyuldu Daenerys’e ulaşabilmek için. Bu iki sıradışı üstat biliyor ki eğitimsiz bir Targaryen, hele ki elinde bir de Ejderhalar varsa bütün tavsiyelere rağmen kıyametin kapısını ısrarla çalacaktır.

Forumumuzda sen de tartışmaya katıl!  forum.gameofthronestr.com

21 kez daha cevap verilmiş

Katılımcılar